Sanrılar Bölüm #1
Uyandığımda çoğu zaman nerede olduğumu hatırlamam. Bazen eski çağlarda bir at üstünde, bazen gelecekte bir uçurumun kenarında. Zaman yolcusu değilim, aslında sizlerden biriyim. Sadece sizin rüya diye geçiştirdiğiniz şeyler bende daha keskin yaralar açıyor, Siz uyandığınızda hiçbir şey olmamış gibi işinize, okulunuza gidiyorsunuz bense uyanıp uyanamadığımı dahi bilemiyorum. Gözlerimi açtığımda, girintili çıkıntılı parke taşlarının olduğu bir sokakta ilerliyorum, Güneş müebbet hapis cezası yiyen bir mahkum gibi beton duvarların arasından kurtulmaya çalışıyor. Buraya nasıl ve neden geldiğim hakkında zerre fikrim yok. Başım; nöronlarım arasında bir meydan muharebesi varmışçasına ağrıyor. Ellerim ve ayaklarım çoktan bağımsızlığını ilan etmişler bile, herhangi bir parmak ucumdaki dokuyla beynim arasındaki bağlantıya dair hiçbir belirti yok. Vücudum en ufak bir müdahalede bulunmama izin vermiyor, sanırım bu tartışmadan vazgeçen taraf olup ayaklarım nereye giderse oraya kadar izleyeceğim ken...